Amsterdam - London - Havana,
8 Augustus 2001
Vakantie, yeahhh... op naar Cuba, alleen, waarom moet je toch altijd weer zo verrekte vroeg je bed uit voor dit soort leuke vakanties???
De wekker piept, het is 3 uur ‘s-morgens, oehaaa... Ik houd uiteraard de traditie in stand door net voordat we vertrekken nog even vlug het toilet te bezoeken, en dan gaan we met onze vaste Schipholbegeleiders Catrien en Jenny op weg.
Geen problemen tijdens de rit er naartoe, en ook het inchecken verloopt soepeltjes aan de balie van British Airways. Eén minpuntje, Baobab heeft vergeten een stempel op het visum te zetten, slordig!!! Maar, zo wordt ons verzekerd, dit is geen enkel probleem, we zullen het stempel in London op vliegveld Gatwick krijgen.
Met zo’n 15 minuten vertraging begint onze vakantie, maar op Gatwick is de organisatie nog niet helemaal wakker zo vroeg in de morgen. Er blijkt namelijk geen bus om alle passagiers van het vliegtuig naar de aankomsthal te brengen. De piloot verontschuldigt zich enkele malen en uiteindelijk, ja hoor, daar is-tie dan, de langverwachte bus!!! Nu begint onze speurtocht van Gatwick Noord naar Zuid, maar gelukkig staat de route goed aangegeven en éénmaal in vertrekhal Zuid aangekomen is het lang wachten tot onze vlucht uiteindelijk op het ‘flight board’ verschijnt.
Gelukkig zorgt een hyperactief en ondeugend Arubaans manneke van zo’n jaar of zes voor de nodige afleiding!!! Met zo’n drie kwartier vertraging is het uiteindelijk zo ver dat we kunnen vertrekken in ons luxueuze (Boeing 777) vliegtuig, met ieder z’n eigen videoschermpje en maar liefst keus uit zo’n twintig films!!! Ondanks dit blijft zo’n vlucht toch altijd weer lang duren en zijn we dan ook maar wat blij als we in Havana onze benen weer kunnen strekken.
Maar we zijn het land nog niet binnen hoor, eerst moeten we door de poortjes van de immigratiedienst, wat eigenlijk niet meer betekent dan het krijgen van twee stempeltjes.
Maar Cubanen zijn erg goed in het nietsdoen, en het wachten in de donkere hal duurt dan ook eeuwen.
Allemaal één voor één het hokje in, visum en paspoort ter controle afgeven, strak aangekeken wordend door de beambte op eventuele terroristische gelaatstrekken en dan uiteindelijk..., het volgende obstakel!!!
Want achter deze deur bevindt zich nog de douane, en weer moet alles door de scanner om te worden gecontroleerd op eventuele verdachte zaken. Poeh, poeh...
Daarna zijn we gelukkig vrij snel in het hotel en ook de sleutels zijn zo aan iedereen uitgedeeld. De reisinspanningen komen bij Ineke opzetten in de vorm van hoofdpijn en ik constateer dat zowel airco als badkamerverlichting NIET werken!!! ‘Desk-manager’ erbij, kamermeisje erbij, monteur erbij, maar ze komen er niet uit (volgens mij blijft de ‘aircoschakelaar’ gewoon hangen, waardoor het netbewakingscircuit geen reset meer krijgt, maar maak dat maar eens duidelijk in het Spaans!!!).
Ineke ligt ondertussen doodvermoeid en met zware hoofdpijn op bed terwijl ‘jan en alleman’ in en uit onze kamer loopt. Uiteindelijk mogen we van 301 naar 406 en moeten we alles dus weer een verdieping hoger brengen. Gelukkig valt na deze verhuizing de stroom uit en kunnen we allebei tot 20.30u een klein tukje doen...
All rights reserved, © 2001 - 2010.